جاهای دیدنی پکن، چین

The Forbidden City (Palace Museum)

کاخ موزه که معمولاً به «کاخ ممنوعه» معروف است، در محور مرکزی پکن قرار دارد و بهترین حفظ‌شده‌ترین مجموعهٔ کاخ امپراتوری در چین است. ساخت آن از سال 1420 زیر دستور امپراتور یونگلهٔ دودمان مینگ آغاز شد و مرکز سیاسی و آیینی دودمان‌های مینگ و چینگ و محل سکونت بیست‌وچهار امپراتور متوالی بود.

بازدیدکنندگان از مجموعه‌ای از حیاط‌ها و تالارهای رسمی عبور می‌کنند که ترتیب از دربار بیرونی عمومی به دربار درونی خصوصی و فضاهای زندگی امپراتور را نشان می‌دهد؛ دروازهٔ مریدین و تالار عالی‌ترین هماهنگی از نکات بصری‌اند.

امروز موزه مجموعه‌های بزرگی از سفالینه‌ها، نقاشی‌ها، خوشنویسی‌ها، برنزها و اشیای درباری را ارائه می‌دهد و برنامه‌های حفاظت و مرمت مستمری را اجرا می‌کند.

وب‌سایت رسمی →

Tiananmen Square

میدان تیان‌آن‌من درست در جنوب کاخ ممنوعه قرار دارد و به‌عنوان میدان مدنی مرکزی پکن عمل می‌کند. این فضای باز گسترده با نهادهای ملی مهم احاطه شده است—یادبود قهرمانان مردم، تالار یادبود مائو، موزهٔ ملی چین و تالار بزرگ خلق—و مقیاسی شهری و اهمیت سیاسی مدرن را منتقل می‌کند.

طرح فعلی میدان نتیجهٔ تغییرات قرن‌های نوزدهم و بیستم، از جمله گسترش‌های میانهٔ قرن بیستم است که این فضای مدنی وسیع را شکل داد. میدان میزبان مراسم دولتی، گردهمایی‌های عمومی و مناسک ملی است؛ مراسم برافراشتن روزانهٔ پرچم و نقش میدان در سالگردهای مهم از شناخته‌شده‌ترین رویدادهای آن است.

وب‌سایت رسمی →

Temple of Heaven (Tiantan)

معبد آسمان مجموعه‌ای آیینی است که امپراتورهای مینگ و چینگ در آن آیین‌های فصلی برای ارتباط با آسمان را اجرا می‌کردند. محور سایت سه ساختار اصلی را به‌هم پیوند می‌دهد—تالار دعا برای محصول خوب، خزانهٔ امپراتوری آسمان و محراب گرد—که اشکال و مصالحشان یک کیهان‌شناسی آیینی منسجم را بیان می‌کند.

تالار دعا برای محصول خوب بنايي چوبی با سه شیب است که بدون میخ ساخته شده و به‌خاطر فرم دایره‌ای و سقفِ لایه‌لایه‌اش شناخته می‌شود. این آثار درون پارکی وسیع از سروهای کهن، چمنزارها و مسیرهای پرده‌نشینی قرار دارند که مردم محلی برای تای‌چی و موسیقی از آنها استفاده می‌کنند.

وب‌سایت رسمی →

Summer Palace (Yiheyuan)

کاخ تابستانی باغی بزرگِ امپراتوری است که بر تپهٔ طول عمر و دریاچهٔ کونمینگ متمرکز است و در آن منظر، معماری و سلیقهٔ امپراتوری در آب، ایوان‌ها و راهروهای سرپوشیده ترکیب می‌شود.

این مجموعه در میانهٔ قرن هجدهم ایجاد و بعدها بازسازی و توسعه یافت و هم نقش باغ تفریحی و هم پناهگاه سیاسی را برای فرمانروایان اواخر دورهٔ امپراتوری ایفا می‌کرد.

در حرکت در محوطه به ایوان‌های بلند نقاشی‌شده، عمارت‌های کلاسیک و تپه‌های مصنوعی که چشم‌اندازهای قاب‌شده ایجاد می‌کنند توجه کنید. برج بخور بودایی در نوک تپه چشم‌اندازهای پانورامیک به سمت دریاچه و شهر فراهم می‌آورد.

اسکله‌ها، پل‌ها و قایق‌سواری روی دریاچه از سوژه‌های محبوب عکاسی هستند.

وب‌سایت رسمی →

Badaling Great Wall (Great Wall at Badaling)

بادالینگ یکی از شناخته‌شده‌ترین و پربازدیدترین بخش‌های دیوار بزرگ دورهٔ مینگ است که بر روی تپه‌ای ناهموار در شمال‌غربی پکن قرار دارد. پیمودن دیواره‌های آن منطق دفاعی دیوار را نشان می‌دهد: مسیرهای پله‌ای، پاراپت‌های دندان‌دار و برج‌های نگهبانی که امتداد تپه‌ها را دنبال می‌کنند.

بخش اعظم سنگ‌کاری فعلی به دورهٔ مینگ بازمی‌گردد که طی آن استحکامات بازسازی و استاندارد شدند. ترکیب سازه‌های مهندسی‌شده با مناظر کوهستانی چشم‌انداز پانورامیکی پدید می‌آورد.

برخی قسمت‌های بادالینگ شیب‌دار و دارای پله‌های نامنظم‌اند؛ کفش راحت و قدم‌زدن با گام مناسب بازدید را ایمن‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌کند.

وب‌سایت رسمی →

798 Art Zone (Dashanzi Art District)

ناحیهٔ هنری 798 که به Dashanzi نیز معروف است، مجموعه‌ای از ساختمان‌های سابق کارخانه و الکترونیک در شمال‌شرق مرکز پکن را اشغال کرده است. معماری صنعتی آن—سقف‌های بلند، پنجره‌های بزرگ و بتن هندسی—توسط طراحان صنعتی متأثر از باهاوس شکل گرفت و از اوایل دههٔ 2000 توسط هنرمندان احیا و به گالری‌ها و کارگاه‌ها تبدیل شد.

بازدید از 798 ترکیبی از نمایشگاه‌های معاصر و زندگی فرهنگی خیابانی است: گالری‌های تجربی، فضاهای نمایشگاهی نهادی، آثار هنری عمومی، فروشگاه‌های طراحی، کتابفروشی‌های کوچک و کافی‌شاپ‌ها را خواهید دید. بسیاری از ساختمان‌ها ساختار شبکه‌ای اصلی خود را حفظ کرده‌اند و برای نمایش‌های بزرگ مناسب‌اند.

وب‌سایت رسمی →

Nanluoguxiang Hutongs (historic hutong district)

Nanluoguxiang یکی از شناخته‌شده‌ترین خیابان‌های ختونگ پکن است که الگوی تقریباً پیوسته‌ای از گذرگاه‌های باریک و خانه‌های حیاطی سیه‌یوان را حفظ کرده و نزدیک برج طبل و برج ناقوس قرار دارد. این گذر شما را با ساختار شهری ختونگ آشنا می‌کند: کوچه‌های متقاطع، حیاط‌های بسته و جغرافیای اجتماعی با مقیاس کوچک زندگی محله‌ای.

امروز خیابان ترکیبی از بافت مسکونی و فروشگاه‌ها، کافی‌شاپ‌ها و موزه‌های کوچک است. بسیاری از نمای حیاط‌های اصلی باقی مانده و بازسازی‌های محافظه‌کارانه چشم‌انداز خیابانی را حفظ کرده‌اند.

برای تجربهٔ غنی‌تر به کوچه‌های کناری بروید تا حیاط‌های آرام‌تر و موزه‌های کوچک را ببینید. انتظار فضای پیاده‌روی فشرده و فروشندگان زیاد را داشته باشید؛ برای لحظات آرام‌تر به معابر کمترپیموده‌شده سر بزنید تا جزئیات معماری را بهتر بخوانید.

وب‌سایت رسمی →

Yonghe Temple (Lama Temple)

معبد یونگ‌هه، معروف به معبد لاما، لماسری بزرگی است که معماری کاخ امپراتوری چینی را با موتیف‌های بودایی تبتی ترکیب می‌کند.

این مجموعه در اصل اقامتگاه یک دوک سدهٔ هجدهم بود که بعدها به صومعهٔ بودایی تبدیل شد و طرح آن از دروازه‌ها و حیاط‌ها به تالارهای مقدس پیش می‌رود که ستون‌های حجاری‌شده، سقف‌های نقاشی‌شده و بوداهای عظیمِ آبکاری‌شده را نشان می‌دهد.

معبد به خاطر تصاویر بزرگ منبت‌کاری‌شده از تنهٔ یک درخت و برنزهای ظریف شناخته می‌شود. عود و آیین‌های دینی جاری به سایت حالتی زندهٔ مذهبی می‌بخشند و آن را بیش از یک موزه صرف جلوه می‌دهند.

وب‌سایت رسمی →